Samen met mijn vaste duikbuddy Nancy reden we zaterdagochtend richting Anna Jacobapolder. Altijd leuk om daar te duiken buiten de kentering, en aangezien daar ook een flinke hoeveelheid sepiarekjes staan, verwachtten we hier ook babysepiaatjes te zien. Het water stond flink hoog (het was aflopend tij, nog dicht tegen de kentering), bij het tewatergaan bleek dat het zicht uiterst pet was, we zigzagden een beetje rond de buitenste rij van de mosselkweek, daarna maar eens richting de rekjes gezwommen, buiten het normale grut was er niet veel speciaals te zien. We gingen daarna weer de mosselkweek in, op zoek naar beter zicht. Het werd wel wat beter, maar waren niet onder de indruk.
Daarna zijn we naar Gorishoek gereden. Daar eerst de flessen laten vullen, en ook onze buikjes. Na 2.5 uur oppervlakteinterval lagen we weer in het water... Aangezien ik nog de kokerwormengroepen op 32 meter diepte op de foto wilde zetten, maakten we weer onze standaardduikplanning: afdalen pal zuid, aangeven indien je niet dieper wil, en elkaar goed in de gaten houden. Op 30 meter diepte stopt de schitterende helling (eat ur heart out Grevelingen!), en wordt de bodem wat vlakker, hier staan dus grote groepen kokerwormen, geweldig! Onze computers (Aladin Tec en Suunto DS) gaven al deco aan, maar ja, dat wordt al gewoonte hierzo bij Gorishoek. Bij 100bar begonnen we rustig aan onze opstijging, deepstop op 17 meter, al die andere stops die uit Nancy's Aladin kwamen, en daarna een uitgebreide lange safetystop. Ziezo, was weer een klasseduikje!
Tijdens ons uiterst rustige setje afbouwen besloten we om toch nog een derde duikje in te plannen, we moesten nog die babysepiaatjes zien, ik had ze de vorige week wel gezien maar had mijn camera niet bij me. Dus maar lekker richting Bergsche Diepsluis (Oesterdam), daarzo op een metertje of 10 op zoek naar het kleine grut. Geweldige beestje met natuurlijk hun attitude, en snel veranderende kleurpatronen... toppie, ze staat er weer op! Daarna nog eventjes mijn decoboeitje netjes opgelaten... dit keer zonder mijn spoeltje weg te zien vliegen
Een paar uur later plofde ik dus geheel uitgeput op mijn bedje.
Zondag hadden we iets later afgesproken, we zouden vullen en duiken bij Scharendijke, is wel zo makkelijk als je flessen zo goed als leeg zijn. De nieuwe steigers zien er leuk uit, helaas zijn we nogal verwend met duikstekken dus dit was echt een diep drama: slecht zicht, en amper leven. Rond 11 meter weet je ook in Grevelingen dat er niet veel leven meer is... we zijn nog wel ietsje doorgezakt (onder de thermocline, daar was het wel frisser maar het zicht was tenminste te pruimen). Daarna maar weer begonnen op te stijgen, rond 5 meter moest Nancy maar haar nieuwe decoboeispoeltje uitproberen... tijdens het ontvouwen van het gebeuren denderden nog 2 andere duikers echt vlak langs ons (Grevelingen is nogal klein, geloof ik?). Het boeitje oplaten ging geweldig. Met een behoorlijke kater kwamen we er weer uit... wat een petplek zeg!
Snel vullen aan de automaat (tja, hadden nog 100 bar over na 45 minuten duiken), en wegwezen! Op naar Burghsluis.
Daar eerst lekker gegeten, en onze spulletjes klaargemaakt voor de duik, ook onze oppervlakteintervallen zijn lekker relaxed!
Op tijd weer te water gegaan, toch makkelijk zo'n oosterschelde dijktrap, niet zo veel publiciteit eromheen als bij Grevelingen, maar net zo handig
Het zicht was een stukje beter dan bij Scharendijke, maar niet zo top als de dag ervoor bij Gorishoek.
Veel brokkelsterren hier, we zakten af tot 20 meter (ja ook hier begroeiing!). Daarna weer rond de 10 meter gaan rondneuzen... zagen een monstergrote kreeft (die nancy behoorlijk liet schrikken) en ik zag nog een gehoorde slijmvis, helaas was die alweer verstopt toen ik met mijn camera ging wapperen...
Het was een leuke duik, ongeveer een uur.
Daarna weer naar huis... na een turks pizzaatje weggewerkt te hebben in Delft
Niet verkeerd zo'n duikdagje, wel vermoeiiend